De dagen worden langer, de nachten korter.
Het is tijd om te vertrekken met pak en zak en onze fietsen.
We kijken er naar uit om onze Bretoense vriend Daniël weer te ontmoeten.
Een jaartje geleden leerden we hem kennen op onze fietstocht in IJsland.
We mogen onze wagen bij hem thuis achterlaten, is dat geen mooie geste?
Wij gaan hem en zijn echtgenote overladen met heel veel lekkers uit Vlaanderen.
En nu iets anders: Mijn collega's hebben mij op een heel speciale manier uitgezwaaid, vanaf 1 juli as. ben ik op pensioen.
Als we terugkeren van onze fietsreis hoef ik mijn boterhammetjes niet meer te smeren. Geen wekker te zetten, dat gaat raar doen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten